Zwaveligzuur

Zwaveligzuur (vaak terwille van het onderscheid met zwavelzuur uitgesproken met de klemtoon op de derde lettergreep) is een instabiel, zwak zuur, dat ontstaat bij oplossing van zwaveldioxide in water. De zouten van dit zuur heten sulfieten.

SO2 (g) + H2O (l) �� H2SO3 (aq) Als men probeert de oplossing in te dampen om op die wijze zwaveligzuur te bereiden, dan keert de reactie om.

Als aan zwaveligzuur basen, metaaloxiden of carbonaten worden toegevoegd, kristalliseren na indamping de zouten (sulfieten) uit.

Zwaveligzuur is mede-veroorzaker van zure regen, omdat de zwaveldioxide die bij verbranding van fossiele brandstof (zoals kolen en aardolie) en van biomassa ontstaat, door regenwater in de atmosfeer wordt "uitgewassen" en zo zwavelig zuur vormt. Om dit te voorkomen worden rookgassen van energiecentrales ontzwaveld.

Zwaveligzuur en de zouten ervan zijn reducerende middelen, omdat de moleculen ervan door opname van een zuurstofatoom tot sulfaat worden geoxideerd.

Bij openstelling aan vrije zuurstof verandert zwaveligzuur in zwavelzuur.