Zwaveldioxide

Zwaveldioxide (SO2) is het belangrijkste verbrandingsproduct van zwavel in lucht. Het komt met name ook vrij bij het verbranden van zwavelhoudende fossiele brandstoffen, zoals sommige soorten aardolie, bruinkool of steenkool en is een van de belangrijkste componenten van luchtvervuiling en smog. Het vormt in lucht in aanwezigheid van vocht en andere verbindingen makkelijk zwaveltrioxide of SO3, een verbinding waaruit zich in water zwavelzuur vormt. Dit regent uit de atmosfeer op de aarde neer (zure regen).

Zwaveldioxide is een kleurloos gas met een scherpe karakteristieke reuk en een molecuulgewicht van 64,1. Het kookt bij -10 °C (263 K) en smelt bij -75 °C (198 K) (bij atmosferische druk).

Korstmossen zijn erg gevoelig voor SO2 en het al dan niet aanwezig zijn van bepaalde soorten kan als biologische meetmethode voor de mate van luchtvervuiling worden gebruikt.

Zwaveldioxide komt verder bij veel vulkanen uit de grond en wordt gebruikt bij industriėle processen, o.a. voor het maken van zwavelzuur. Het werkt ook in lage concentraties al vrij sterk irriterend op de longen.

De zouten van zwaveligzuur, H2SO3, dat ontstaat bij het oplossen van SO2 in water, worden gebruikt als conserveringsmiddel in voedsel (sulfiet).