Zinkoxide

Zinkoxide wordt ook wel zinkwit genoemd. De chemische formule is ZnO.

Zinkoxide is een wit of geel poeder, dat onoplosbaar is in water en ethanol. Als mineraal heet het zincite.

Zinkoxide ontstaat door verbranden van zink, maar ook door thermische ontleding van zinkhydroxide, zinkcarbonaat of zinknitraat.

Het heeft een geringe zuur- en alkaliebestendigheid, het pigment beschermt tegen algen en schimmel en het zorgt voor een goed verloop van verf en het beschermt tegen corrosie (in combinatie met loodoxide of loodsulfaat).

Zinkoxide absorbeert alle straling beneden 360 nm en beschermt daarom met zinkoxide bestreken materialen uitstekend tegen veroudering door UV-licht. Zinkoxide reageert met zure componenten in coatings en verf. Daarbij worden zink-zepen gevormd, waarmee de flexibiliteit en de hardheid van de verf kan worden beïnvloed. Het wordt gebruikt in rubber, keramiek en cosmetica. Het wordt ook ingezet als vulstof in papier. Zinkoxide kan deel uit maken van een pharmaceutische zalf, bijvoorbeeld tegen zonnebrand.

Zinkoxide wordt ook ingezet als halfgeleider, bijvoorbeeld voor een blauwe LED of een zonnecel of een LCD-scherm. Zinkoxide werkt zo goed voor deze toepassingen, omdat het goede elektrische eigenschappen heeft en transparant is.

Als pigment in verf is zinkwit enigszins transparant, in tegenstelling tot titaanwit, dat volledig dekkend is.

Zinkoxide wordt ook gebruikt in zinkzalf.