Saccharine

Saccharine is een kunstmatige zoetstof. Het is de oudste kunstmatige zoetstof en werd in 1879 ontdekt door Ira Remsen en Constantine Fahlberg aan de Johns Hopkins University bij een onderzoek naar koolteerderivaten. Ira Remsen zou de zoete smaak hebben ontdekt tijdens een maaltijd na het werk toen hij zijn handen niet goed had gewassen.

Saccharine levert geen energie en heeft een zoetkracht die 350 maal groter is dan die van suiker. Dit betekent dat toevoeging in de orde van milligrammen aan voedingsmiddelen hetzelfde effect geeft als toevoegen van grammen suiker. Saccharine kan echter ook een onaangename bijsmaak hebben.

Saccharine wordt snel door het lichaam opgenomen en vrijwel volledig onveranderd uitgescheiden via de urine. Saccharine heeft geen invloed op de concentratie glucose in het bloed, wat het uitermate geschikt maakt als zoetstof voor diabetici. Naast de toepassing in voedingsmiddelen geschikt bij diabetes is saccharine ook uitermate populair als zoetstof in "light" producten zoals suikervrije frisdranken.

In de jaren '60 kwam saccharine in opspraak toen uit dierproeven bleek dat grote hoeveelheden bij ratten blaastumoren veroorzaakten. Het verband tussen inname van saccharine en kanker is bij mensen echter nooit aangetoond.