Polymeer

Een polymeer (Grieks: poly is veel en meros is deel) is een molecuul dat bestaat uit een sequentie van één of meerdere identieke of soortgelijke onderdelen (monomere eenheden) die aan elkaar zijn gekoppeld.

De officiële definitie zoals uitgewerkt door de OESO in 1991 (Toronto):

Een polymeer dient te bestaan uit een meerderheid (> 50% gewichtspercent) aan moleculen bestaande uit minstens 3 monomeer eenheden die covalent zijn verbonden aan minstens een ander monomeer eenheid of andere reactant Er mag geen meerderheid (> 50% gewichtspercent) aanwezig zijn aan moleculen van hetzelfde moleculaire gewicht. De moleculen die het polymeer uitmaken moeten een distributie vertonen waarin de verschillen van moleculair gewicht primordiaal te wijten zijn aan verschillen in het aantal monomeer eenheden. Deze nieuwe definitie heeft tot gevolg dat er in de Europese wetgeving nu ook een lijst bestaat van "No Longer Polymers" NLP-NoLongerPolymers. Dit is een lijst die deze stoffen bevat die in 1982, bij de opmaak van de EINECS aanzien werden als polymeren, doch met de verandering van de wetgeving daaromtrent, hun statuut als polymeer verloren.

We onderscheiden kunstmatige polymeren en biopolymeren die in de natuur voorkomen. Plastics zijn synthetische polymeren, en eiwitten en polysacchariden zijn natuurlijke polymeren.