Amalgaam

Een Amalgaam is een metaallegering op basis van kwik (Hg).

Een van de meer gebruikte toepassingen is in de tandheelkunde voor het vullen van gaatjes in kiezen.

Moderne amalgaamlegeringen worden gemaakt uit twee componenten: een poeder van een tin - zilver legering (Ag3Sn) en kwik, de vloeistof. Bij het mengen (tritureren) komt het kwik in contact met de poederdeeltjes, en gaat de deeltjes oplossen. Aldus wordt een matrix verkregen van zilverkwik- en tinkwikdeeltjes, met een vulstof van de niet-aangetaste zilvertindeeltjes.

Omdat de tin-kwik-verbinding, de zogenaamde ã2-verbinding, geen goede fysische eigenschappen heeft (corrodeert snel, beperkte sterkte,...), wordt soms koper toegevoegd aan het poeder (of een koper-tin-zilver legering, of zilverkoperdeeltjes toegevoegd aan de zilvertindeeltjes). Ook zal men proberen in de caviteit het amalgaam stevig aan te duwen, opdat er zo veel mogelijk overbodig kwik verwijderd wordt (condenseren).

Een ander bezwaar tegen het gebruik van amalgaam in de tandheelkunde is de noodzaak tot het zodanig uitboren van de caviteit dat de vulling mechanisch wordt vastgezet; amalgaam hecht niet aan het tandbeen en glazuur.

Er is veel onrust over het gebruik van kwik in de geneeskunde, maar de hoeveelheid kwik die vrijkomt bij tandheelkundige amalgamen lijkt onvoldoende om systemische defecten te veroorzaken. Over het algemeen wordt in de medische wereld aangenomen dat amalgaam veilig is. Het inademen van kwikdampen is echter wel zeer schadelijk, maar deze komen niet vrij uit het amalgaam.